عشق، خوب دیدن است؛ خوب چشیدن؛ خوب بوییدن؛ خوب زمزمه کردن؛ و خوب لمس کردن. عشق، مجموعهای از تجربههای زندهی دائم طاهرانه است؛ و این همه نه فقط تعریف عشق است که تعریف زندگی هم هست....و از اینجاست که حس می کنی عشق و زندگی، یک مسئله بیش نیست و عجیب است که هنر هم چیزی جز همین ها نیست. هنر،عشق و زندگی، یک چیز است به سه صورت، یا حتی به یک صورت:دوام دلخواه بی زمان...
یک عاشقانهی آرام
نادر ابراهیمی
+...هیچ...بشنو.
برچسب:
نویسنده: کامیار صمیمی