من در تو هزاران سال هم رها نمی شوم...

مثل ی رفت و برگشت توی ی مسیر...برای نوشتن این پست و مطلبش دودل بودم...عصبی میشدم و وباخودم می گفتم برای این دونفر چی باید بنویسم..(نشستید و دروغ گفتید و دروغ شنیدید و ...).و...اومدم نشستم ...وایمیلم....

//سلام رها چطوری؟

بعد 3سال سکوت .. حالم جویا شدی..چقدر دوست داشتم بنویسم اهای استاد دلم برات کلی تنگ شده... .

//سلام من خوبم ممنون

وتاب بازی....بیا تاب بخوریم دوست من...گاهی ..ی وقتهایی بدون چشم داشت به چیزی تو بشین و من تابت میدم...به دل همین طبیعت برو...برگرد ..من همچنان پشت سر تو هستم...خنده ی تو حقیقت محض زندگی منه...بلدند تر بلند تر بخند....چه اهمیت داره دنیا به چه شیوه ای ادامه پیدا می کنه به چه شیوه ای مردها باهم جنگ می کنند به چه شیوه ای تنفر ایجاد میشه...به چه شیوه ای باورها ایجاد میشه....تاب بازی و بازهم تاب بازی...حقیقت تویی حقیقت منم....ما همچنان برقراریم...بیشتر بیشتر بخند...

#نمی دونم شاید ادرس وبلاگ تغییر دادم...این بین حس می کنم ی طناب به پام گره خورده و ی نفر در رنج بودن....این گره باز کن ....

واین اهنگ