این روزهای من...

توی کلاس دو گروه شدیم درواقع...گروهی که تا میرسن دانشگاه میرن اعتراض و نامه نگاری و ... گروه دوم هم ما که نامه هایی که بچه ها تایپ می کنند رو امضا میکنیم و در دلمان میگوییم خدایااا بس است دیگر... این بین 3استاد کمی تبعیض گذاشته و دلخوری گروه اول از ما بیشتر و بیشتر شده...تبعیض به معنای افزوده شدن ما به بچه های ترم بالایی ست (به شدت جو این کلاس را دوست می داریم).

+دوستی که معمولا کنارم میشینه و معمولا اگه دیر به کلاس برسم کنار خودش برام جا نگه میداره... منو به شدت یاد دوران دبیرستان و راهنمایی می اندازه...اون زمانها برای دوستامون جا نگه می داشتیم ... همون زمان هم یکی از بچه ها کنارم می نشست و هرچی...هرچی تو دفترم می نوشتم کپی پیست می کرد تو دفترش و دراخر نمیدونست چی نوشته :) به هرحال پذیرش چنین همکلاس و دوستی به مراتب راحت تر و بهتر از داشتن یک همکلاس خودخواه و حسوده!