...من خود بادم...،که می پیچیم دور موهات...دور دستات...دور چشمات...ببخش اگه گاهی سرد میشم برات...سرد شدم برات...تو خوب میدونی چقدر دوستت دارم... طلایی من...
پ ن...من هیچ وقت یاد نگرفتم از فعل معکوس استفاده نکنم...تو درست نشستی کنارم ...تو درست بودی...
همه جا سرده...
برچسب:
نویسنده: کامیار صمیمی