من اسمشو گذاشتم بهانه...

شبیه دختربچه ای که افتاده تو دل تاریکی ودرو دیوار کوچه ها هراس تو دلش انداخته...

هراس دارم از گم شدن...

پ ن:

...قضاوت شدن همیشه سخته...درد داره...دردش میرسه به استخوان...

+بعضی چراها بهتر تاهمیشه باقی بمونه... اینجوری یاد میگیریم حرمت بزاریم برای دوستی هامون..

+...ابرا دلاشون پر شده بود...بارون گرفت ...میدونم تا شب ادامه داره...فردا صبح هم بیدار بشم هست...پس فردا هم هست...بارون هست...