غذاتونو بخورید اینها بهانه ست :))

تاحالا برای کسی که دوسش ندارین غذا پختید؟

به نظرم یکی از سخت ترین کارهاست...خودم به این باور رسیدم که احساساتم تاثیر مستقیم میزاره روی طعم..مزه دسر یا غذایی که درست می کنم...این احساسات روی شکل گیری مواد کنار هم تاثیر میزاره (البته اگر شما زمان پخت..به پچ پچ های در گوشی هویج و فلفل دلمه ای که درحال پختن هستن گوش کنید کاملا متوجه این امر خواهید شد شک نکنید :))

به تک تک مواد احساساتم منتقل میشه و دیگه نیازی نیست خیلی حرفها زده بشه...به مامانم میگم:حال و روز من از غذاهایی که درست می کنم پیداست...

بی مزه..بی رنگ...یعنی ناخوش بودم...یعنی عزیزم دوستت ندارم //// همین چند روز پیش این اتفاق افتاد و تا لحظه ای که می خواستم بخوابم ذهنم درگیرش بود...چرا...چرا...

اما قضیه بالعکس زمانی که با علاقه شروع به پختن می کنم...از بوی غذایی که پخش میشه حتی خودم به وجد میام...این زمان حتی با آبی که در حال جوش حرف می زنم...باهویجی که تماما مراقبم به یک اندازه خرد بشه...وژله ای که قراره فرم بگیره...این لحظه ها مطمئنا از عمرم حساب نمیشه...چون به شدت لذت می برم...

پ ن:بنابراین :)) اگر مهمانی دعوت شدید که غذا بی مزه یا بی رنگ بود یک احتمال هم بدهید که صاحب خونه دوستون نداره (می خندم)((ستاد تخریب روحیه...

پ ن دوم...این تصویر به دختر بچه درونم شباهت داشت گذاشتمش :))