18ماه...

(( پست باتاخیر یک روزه :))

ربان زرشکی برمی دارم و به موهای بافته شدم گره می زنم.

دیروز...

استاد "ب"..فردا سالن اجتماعات شروع دوره 12/16لغایت12/28و....

جواب میدم:...چقدر دیر خبردادید استاد...همراه با یک شکلک لب کج :/

16اسفند!!!

اصلا یادم نمیاد چهرشو از دور می خنده...خندش کم نیس میتونم دندوناشم ببینم.. ازبین اون همه پسری که دور استاد جمع شدن سرشو حالت مایل کج کرده و نگاهم می کنه.....نزدیک تر میشم اهان اقای مهربانی.(از جمله پسرهای درس خوان...به شدت درس خوان ودرکنار مذهبی بودنش بسیار شوخ طبع)..بهش لبخند می زنم..دورتر می ایستم تا استاد سرش کمی خلوت بشه تا درمورد مطلبی باهاش حرف بزنم( اینکه دوره تئوری نیاز نیست باشم و ..)..

میاد جلو حالمو می پرسه بااین تفاوت که به این نتیجه رسیده اصلا جالب نبوده اون همه ذوق کردنش..قراره باهاش درمورد پروژه کوهنوردیش همکاری کنم....درواقع برنامشو بنویسم.

(من هنوز فکر می کنم امروز 16اسفنده!!!)

میام خونه نت روشن می کنم..کلی گل توی پی وی فرستاده ..بهش جواب میدم.... بله من میدونم امشب باید برنامه بنویسم...

////امسال به شدت سوپرایز شدم ..و مطمئن بودم 18اسفند پنج شنبه ست بخصوص با پیام استادم روز دوشنبه ..سه شنبه 16 اسفند !!!..منو تصور کنید از حمام امدم بیرون کلاه حوله ای قرمز روی سرم...در باز می کنم..(اصلا نیازی نبوده بهم بگن حالا امشب نرو حمام قراره مهمون بیاد می خندم)...

مامانم می خنده ...رها تولدت مبارک .....می خندم..////

ربانو روی موهام محکم تر می کنم ...به خودم نگاه می کنم چقدر زود گذشت ...28سال...صدام میزنن میرم بیرون...

#باید یک تشکر ویژه داشته باشم از لیلی (که اینجا رو می خونه :)....هرروز این ماه اسفند باگل و شعرهای قشنگش سر مستم می کرد...رفیق جانم...

#اینکه بنویسم برام مهم نبوده دروغه... دوست داشتم یادش باشه روز تولدم..مثلا شب بین اون همه تبریک دوست و اشنا...ی پیام ساده از طرف او هم باشه....اما بعد یاد مشغله های کاریش افتادم... یاد پرونده هایی که صبح تا شب روی میزشه ..یاد خستگی هاش و بی خوابی های همیشگیش...صدام زد میدونستم یادش نیست ...ومن برای اولین بار بهش گفتم جانم...

((من در تو...

در دستان مهربانت...زاده میشوم هرسال....

هرسال ...درست 12قدم مانده به بهار...

...))

من پرم از دوست داشتن...

من پرشدم از تو...