اندوه بزرگیست..چه باشی ..چه نباشی...

نمیشه کاریش کرد...گاهی تصادفا همدیگرو میبینیم....سوار مترو...از دور..پیاده رو...از دور...

این تلاقی چشمها و مکث8ثانیه ای داره دیوانه ام می کنه.....چرا فراموش نمیشی...فامیل دور شدی که عذابم بیشتر باشه یا بیشتر ببینمت...بعد تکیه بدهی به دیوار و نفهمی من کنارتم و برگردی و سلامت کنم و مکث...مکث...مکث....سرت به زیر برود و ارام سلامم کنی...و بعد دوباره جایت را عوض کنی..مبادا که مبادا !!!....(موخرمایی مغرور من).چقدر دوست داشتن تو خوبه...چقدر عشق تو خوب ....چرا عوض نمیشی ....چرا عوض نمیشم....شب قدر به فکر گردش سرنوشتم بودم....چی شد که سرنوشت من جز تو شد...بعد به خودم گفتم شاید او ..تو رو بیشتر درخواست کرده..که الان سهم تو شده...نمی دونی همین بودنت همین دیدنت همین خنده هات..همین غرور همیشگیت...برا من کافی...چه اهمیت او تو را داره....روحت با من تقسیم شده...هیچ وقت جدا نمیشه...میدونم ..میدونی...

#چقدر خوبه عاشق باشی...این عشق به دوست داشتن هایت وسعت میدهد....

#ای دوست...همچنان دل من ...مهربان توست...

#قرار بود از او چیزی ننویسم اما نشد...

////گاهی به این فکر می کنم که چرا این همه مغرور شدم........

اهای مغرور دوست داشتنی ...میبینی چقدر شبیه تو شدم...